عسیسم در دوران باستان+برزخ دنیای جدید

 "مدتی بعد از همه گیر شدن روز ولنتاین در ایران، پژوهشگران ایران باستان دست در خورجین پر و پیمان تاریخ اهورایی مان کرده و با بیرون کشیدن روز سپندارمذگان آن را جایگزینی بومی برای یک جشن بیگانه معرفی کردند. سپندارمذگانی که قبل از مد شدن ولنتاین، روز بزرگداشت زمین بود ناگهان به روز گرامیداشت داف تغییر کاربری یافت و هر چند کسی قادر به تلفظ این واژه خودی نبود و اکثر مردم ولنتاین ایرانی را به جای سپندارمذگان  بکار می بردند، اما همه انگشت حیرت و حسرت به دندان می گزیدند که ببین ما چقدر آخه پیشرفته بودیم که هوار سال پیش یک روز از سال را به تکریم و تجلیل از مقام شامخ و شایسته دوست دختر اختصاص داده بودیم.

حالا به نظر شما آمار قتل های ناموسی و زندانیان مهریه و طلاق در شش ماهه اول و زنان بیوه بدبخت و سایت صیغه ساعتی و مردان متاهل دختر باز و پسرهای نابالغ جنده باز را کجای این دل آریایی-باستانی- رمانتیک مان بگذاریم؟"

متن بالا را چهار-پنج سال قبل نوشته بودم اما الآن عمیقاً باور دارم تقویم ما واقعا به روز دوست دختر نیاز دارد. حتی تا آن چند سال پیش هم دوست دختر موضوعی به اهمیت امروز نبود. اما نقش دوست دختر به دنبال فروپاشی نظام سنتی خانواده خیلی پررنگ تر شده. اگر تا قبل از این ها ارتباط دوست دختری محدود به نامه و تلفن و محکوم به پنهان کاری بود امروز دوست دختر عضو غیررسمی یک خانواده است. خانواده ای که خود رسمیت سابق را ندارد. به نظر می رسد نقش اجتماعی جدیدی در جامعه به وجود آمده .دوست دختر امروز نه زوجه و عروس و همسر و مادربچه است نه یک دوست معمولی و نه یک فاحشه. به نظر نمی رسد قانون که هیچ، دستکم چهارچوب عرفی یا اخلاقی در جامعه وجود داشته باشد که اصول این رابطه اجتناب ناپذیر را تعریف کند. رابطه ی جنسی(عاطفی) که اساس ارتباط زن و مرد است، به غیر از دو حالت سنتی ِ همسری-فاحشگی یک گزینه سوم پیدا کرده بی آنکه مختصات و مقتضیاتش در برخورد با تابوهای سنتی و دنیای مدرن بومی ما شناخته شده باشد.