پوپولیسم آمریکایی یا رشد اقتصادی در سایه سار اخلاق عهد عتیق

در هفته ی گذشته، پیروزی جنبش تی پارتی در انتخابات میان دوره ای کنگره آمریکا موضوع اصلی مدیا بود و از آن به منزله شکستی برای دموکرات ها و اوباما و تغییر و هوپ و « یس وی کن » یاد می شد. چرخش 180 درجه ای مردم آمریکا از سیاست مداران دموکرات به محافظه کاران افراطی ِ طرفدار تی پارتی، آنهم تنها دو سال بعد از قهوه ای کردن و هو کردن و چال کردن مرحوم جرج بوش، تبدیل به موضوع مهمی برای رسانه های دنیا شده بود. تی پارتی جنبشی است که برای مخالفت بوجود آمده است . مخالفت با تک تک افکار و رفتار اوباما و انتقاد از جمهوری خواهانی که به گمان آنها در مقابل اوباما شل گرفته بودند. مجموعه ای از سرمایه داران ِ سفید پوست ِ کاتولیک دو آتشه که معتقدند سیاه ها بیش از اندازه شهروند درجه یک شده اند و نسبت به مهاجران بیش از اندازه مهمان نوازی شده است. برای این انتخابات هم شعار « کاهش مالیات » را مطرح کرده بودند . یعنی همان هویجی که جرج بوش هشت سال مردم را با آن کـیر کرد . که هر خری می داند با کسری بودجه فعلی آمریکا این مساله غیر ممکن است. شعار بعدی هم مخالفت با طرح اوباما برای بیمه ی خدمات درمانی همگانی بود. با این استدلال قوی که این کار « سوسیالیستی » است. دقیقاً مثل همان تعصب احمقانه ای که کمونیست ها برای حفاظت از سیستم دارند و دنبال ایادی کاپیتالیسم و امپریالیسم جهانی می گردند تا سیستم را تصفیه کنند، این راست های افراطی هم با یک لیبل « سوسیالیستی » مردم را از لولوی دولت محوری می ترسانند.

اما این ها مهم نیست. به من و ما هم ربطی ندارد. موضوع جالب و مهم، موضع مذهبی این جنبش بود. که با میان داری سرکار خانم سارا پیلین ( عکس تزئینی است )معلوم بود بحث ها از کجا و چه ها خواهد بود : خانواده، حفظ عـورت و بـکارت، عقد محضری، انگولک کردن کـونی ها و دخالت کردن در شخصی ترین و خصوصی ترین آلات و امورات یک زن یعنی سقط جنین. البته امسال یک سکسولوژیست سابق شو های ام تی وی هم داخل معرکه آمده بود و بلبل گویای اخلاق گرایان ِ سرمایه دار ِ دخیل یا جیزز شده بود. کریستن آدانل که در گیر و دار بحران اقتصادی و بیکاری و جنگ و القاعده و ایران اتمی ، در اظهار نظری که به گمان من جا داشت به خاطر این عقیده ی پیش از رنسانسی، از آنارشیست های پیرو چامسکی تا هیپی های کنبیسی ِ سابق در صفوفی بهم پیوسته به زیر مجسمه آزادی می رفتند و سینه می زدند و عزا می گرفتند ، گفته بود : جـلق زدن مثل زنـا کردن است. در یک جمله دو پیام را ارسال کرده بود : اول اینکه جـلق زدن کار بچه های بد است و دوم اینکه زنـا آنقدر گناه بزرگ و عمل شنیع و جرم کلان و بزه ای اساسی است که سایر جرم ها را با آن می سنجند. حتما در مراحل بعد نگاه کردن به نامحرم مثل زنـا کردن می شود و در مراحل بعد شنیدن صدا و بوییدن عطر و دست آخر طرح برخورد با بد حجابی روی میز رییس جمهور می رود.

هر چند این زن به سنای آمریکا راه نیافت اما تی پارتی به هدف اولیه خودش رسیده است. حالا باید پرسید پس آنها که خواستار تغییر بودند کدام گوری رفته بودند؟ شاید از اول هم تغییر را نمی خواستند و رایشان، نه رای ِ آری به اوباما که رای نه به بوش بوده ؟ ولی اگر از تغییر نا امید شده اند، اشتباه می کنند. همین دست و پا زدن جمهوری خواهان و سارا پیلین ها و تمسک به ژست ِ زشت این سکسولوژیست و استفاده از دیگر شیوه های مبتذل پوپولیستی نشان می دهد که انگشت اوباما در جاهای خوبی قرار گرفته و تغییراتی اساسی در حال حاصل شدن است . حالا در پاسخ به سوال « چه کسـی پیلین را می کوبد ؟» باید گفت : اوباما آقا . اوباما. به نظر می رسه بدجور کوبیده و می کوبه.( عکس تزئینی نیست )

پی نوشت : تی پارتی فاشیسم را به آمریکا می آورد